Verslag Juniorenuitje 2014

12 november 2014

Junioren vermaken zich met karten, lasergamen en pizza

Een verslag van onze razende reporter Femke Corbière.

Zaterdag 8 november is een grote groep junioren afgereisd naar de Kartfabrique in Utrecht om, je raadt het al, te karten. Maar dat niet alleen. Alle junioren (en de begeleiders) konden ook een ronde lasergamen.

Met meer dan veertig junioren kwamen we aan het begin van de middag in Utrecht aan. Na de gehele groep in drie ‘heats’ ingedeeld te hebben, wist iedereen waar die aan toe was en konden we beginnen. Als eerste aan de beurt was Ilse met haar groep van jongste junioren. Zij mochten beginnen met karten en omdat de kartbaan vanuit de verzamelplek goed te zien was, kon iedereen kijken hoe het er precies aan toe ging. Bovendien hing daar ook een groot scherm met rondetijden, zodat de toeschouwers aandachtig konden volgen hoe hard er gereden werd. Zo was duidelijk dat iedereen in het eerste rondje nog wat op gang moest komen, maar uiteindelijk werden door de D-junioren en Ilse toch flink snelle tijden neergezet.

Ondertussen begonnen Femke en Tim met hun groep junioren aan het lasergamen, waar lasergamekoning Lars geklopt werd door Leo, die zo liet zien dat hij goed met een geweer overweg kon. Vervolgens was de groep van ondergetekende aan de beurt en kon ook voor hen het uitje eindelijk beginnen. Na het aandoen van de uitrusting en het verder opsplitsen in groepjes kon het gevecht beginnen. De arena bestond uit meerdere verdieping, zodat je op de middelste verdieping niet alleen voor, achter en naast je moest kijken, maar ook boven en onder je. Laurens ondervond dat dit niet zo eenvoudig was, want toen hij veilig achter een muurtje dacht te zitten kwam hij helaas voor hem een zeer slimme speler tegen, ik zal geen namen noemen, die even over het muurtje keek en hem zo van boven af kon raken.

Nadat ik ondertussen figuurlijk lek was geschoten door Anahera, was de tijd om en konden we de scores bekijken. Hieruit bleek dat Justin en Bart goed hun best hadden gedaan. Vooral Jelle kon dit beamen. Die zag dat Bart hem acht keer had geraakt en Jelle hem welgeteld nul keer. Ook Jochem bleek flink huisgehouden te hebben, niet zozeer qua aantal punten, maar qua aantal schoten. Met 800 schoten zat hij ruim boven het gemiddelde van rond de 300 schoten. Deze tactiek van ‘als je maar vaak genoeg schiet, raak je vast ook wel eens iemand’ leverde hem zelfs nog een derde plek op!

Inmiddels waren Femke en Tim met hun groep gestart aan het karten, maar na nog geen halve minuut gereden te hebben, kwam er een rode vlag en moest iedereen stoppen. Imo had zich ietwat overschat en was de banden ingevlogen. Na een hoop gelach van de toeschouwers, die het ongeluk vlak voor hun neus hadden zien gebeuren, werd de kart beheerst onder de banden vandaan gehaald met behulp van een heftruck en kon er weer geracet worden. Vooral Timi Raikkonen leek geen last te hebben van al dit oponthoud. Hij reed het ene harde rondje na het andere; als een ware formule 1 coureur knalde hij over het circuit! Met al zijn kartskills wist hij met 58 seconden de snelste tijd van de dag neer te zetten en reed hij als enige van de hele groep onder de minuut. Ter vergelijking: superatlete Britta reed als snelste een ronde van 1 minuut en 27 seconden. We zullen Britta maar sparen en zeggen dat Timi Raikkonen gewoon heel erg goed was.

Tot slot kon Ilse met haar groep gaan lasergamen en kon mijn groep de racekleding aantrekken voor het karten. Vooraf hadden we afgesproken geen ‘Imootje’ te doen en voor een rode vlag te zorgen. Helaas, we hadden nog geen 50 meter gereden of Jelle crashte met zijn kart en daar kwam de rode vlag weer. Uiteindelijk bleek Bart de boosdoener. Hij wilde Jelle met een onmogelijke actie inhalen en veroorzaakte zodoende de crash . Nadat Jelle's kart weer goed was gezet, konden we echt beginnen en werd er hard en fanatiek doorgereden. De tijd vloog voorbij en na een kwartier zat het er alweer op, ook voor Ilse en de D-junioren die aan het lasergamen waren. Na fel gediscussieer over wie er nou eigenlijk het snelste was op de kartbaan, konden we dankzij de rijdende ouders (veel dank daarvoor!) weer terug naar de atletiekbaan waar pizza eten op de planning stond. Rond een uurtje of zes werden deze opgehaald bij Domino’s en met een auto vol pizza’s reden we terug naar de baan, waar de rest hongerig zat te wachten.

Nadat alle pizza’s op waren gegeten en de rotzooi netjes was opgeruimd, werd buiten nog wat gevoetbald en werden binnen een paar spelletjes op de Wii gespeeld. Ook met Wii-en bleek Britta wat meer moeite te hebben dan met atletiek, wat onder andere resulteerde in een laatste plaats bij het bowlen. Ook Job stelde teleur, maar het was dan ook geen Wii Sports Resorts, maar gewoon Wii Sports… Daarna zat de dag er toch echt op en ging iedereen weer huiswaarts. Al met al hebben we er met zijn allen een hele leuke dag van gemaakt en is een dag als dit zeker voor herhaling vatbaar!