2e competitiewedstrijd herencompetitie 2e divisie

12 juni 2017

Naaldwijk, 28 mei 2017 - Een luide en mannelijke brul overstemt alle andere geluiden op de atletiekbaan in Naaldwijk. Niemand leek de elf mannen die bommetjes maakten in de steeplebak noch de onwijs goede muziek van kamp U-track nog te horen. Laat staan het irritante gezoem van de drone van Tim (wedstrijdleiders uitgezonderd). De 800gram wegende speer sneed door de lucht en leek voor een klein moment geheel schijt te hebben aan het begrip zwaartekracht. Meer dan 60 meter later raakt de speer weer de grond en komt trillend tot stand in het keurig gemaaide grasveld. De afstand wordt gemeten: 62,47 meter! Sam Beard juicht euforisch om zijn nieuwe PR evenals coach en vader Keith (die zijn baanrecord benadert ziet worden). En voor een klein moment weet het hele mannenteam wat hen te doen staat: zich zo snel mogelijk inschrijven bij een frisbeevereniging. Sam heeft namelijk een nieuwe hobby, frisbeeën, en deze verrassende en nieuwe tactiek leek nu behoorlijk zijn vruchten af te werpen.

In de schaduw van dit brute geweld staat een, roodharige, jongen beteuterd te kijken. Niet vanwege de geworpen afstand, zijn 41,93m is namelijk zeer keurig te noemen. En ook zijn resultaat, 11,19m, met kogelstoten later die dag mag er zeker zijn. Nee, hij kijkt teleurgesteld, omdat hij zich opeens iets heel belangrijks realiseert. Hoe ver hij ook gooit, hoeveel bier hij ook drinkt en hoe zwaar hij zijn stem ook opzet: met zijn geschoren oksels zal hij nooit meer mannelijk zijn. Laurens Corbière loopt verdrietig terug naar het Clytoneus kamp en vraagt zich af of hij al een plek bij het vrouwenteam durft af te dwingen.

Terwijl bovenstaande scène zich langzaamaan afspeelt, waren nog twee mannen voor Clytoneus actief. Één van de mannen die bommetjes aan het maken was in de steeplebak is namelijk Michel Mooij. Net hersteld van een hardnekkige blessure stond hij goed zijn mannetje op de 3000m steeple. Alhoewel hij op inhoud en snelheid tekort kwam om voorin het veld mee te kunnen doen, moeten we hem toch wel nageven dat hij behoorde tot de groep met de betere steepletechniek. In een lekker eigen ritme voltooide hij zijn race en kwam hij uit op een prima tijd van 11,17 minuten.

Ook Lars van Golstein Brouwer was inmiddels lekker begonnen aan zijn wedstrijddag op het hoogspringen. Ditmaal slaagde hij er wel in 1,85m te halen waarmee hij ruim 700 punten voor de ploeg binnensleepte. Later op de dag sprong hij 5,96m bij het verspringen. Helaas dus nog altijd geen zes meter met geldige windmeting. Doel voor de volgende wedstrijd lijkt me duidelijk: 1,90m met hoog en 6 meter met ver ☺!

De rest van de wedstrijd bestond enkel uit loopnummers én genieten van het mooie weer. De tweede competitiewedstrijd liet zich zoals ieder jaar weer kenmerken door “weinig activiteit op het terrein” gedurende de dag. Een mooi moment voor de jongens om lekker in het grasveld te liggen en een beetje bij te bruinen. Dit relaxte programma was overigens niet voor het hele team weggelegd: Daan Jansen en Daniël Versteeg werkten beiden drie onderdelen af en verzorgden hiermee dan ook de meeste punten voor de ploeg. Daniël begon zijn wedstrijddag met de 400 meter. Na een redelijke start kon hij goed meekomen in het deelnemersveld, maar maakte hij vooral verschil in de laatste 200 meter. Waar anderen flink verzuurden, bleek Daniël in staat om zijn ritme hoog en zijn techniek goed te houden. Een mooie tijd van 52,90s was het resultaat en hiermee zette hij zijn beste outdoortijd tot nu toe neer. Als hij het nu nog voor elkaar zou krijgen om grote ontspannen klappen te maken op het eerste rechte stuk dan kan ik me niet voorstellen dat hij niet onder de 52s gaat komen dit seizoen. Later op de dag liep hij ook nog een sterke race op de 200 meter waar hij 23,39s neerzette.

Daan had ook een zwaar programma, maar dan met name omdat hij zelf niet fit was. Geteisterd door antibiotica voor een tekenbeet besloot hij toch het teambelang voorop te zetten en gewoon mee te doen. En dat kwam voor het eerst tot uiting bij de 100 meter: hij dook net onder de 12 seconden met 11,98s. Hij gaf wel na de race aan dat hij zich nu echt beroerd voelde en dat hij twijfelde over starten op de 400mh. Zodoende besloten ondergetekende en Daan gezamenlijk in te gaan lopen voor de 400 meter horden, maar was ondergetekende vooral blij dat Daan uiteindelijk besloot toch van start te gaan ☺. En hoe... de eerste 200 meter liep Daan een ijzersterke race. Helaas kwam toen de man met de hamer en wellicht kwam die nu iets eerder dan wanneer Daan fit was geweest. Maar hij viel niet stil en liep door naar een tijd van 62,24s. Later op de dag kwam zowel Daan als Daniël nog in actie op de 4x100 meter. Het is al vaker gezegd, maar hulde dat je toch besloot mee te doen deze dag, Daan!

Maar voordat het tijd was voor de estafette mochten Tim Valentijn en Lennart Kleinjans van start op de 1500 meter. Dankzij Thijs Ros, die ditmaal een keer schitterde door afwezigheid voor het coachen van echte talenten, zaten de mannen niet bij elkaar in de serie. Voor Tim op zich geen probleem; hij hield zoals altijd iedereen lekker uit de wind om vervolgens in de ontknoping de aansluiting te missen. Wel kwam hij tot een mooi nieuw PR met 4,19,56. Lennart kwam echter minder goed weg met de serie-indeling: er werd hard gestart en hij lag direct achterin het veld. Even later werd hij ook hier nog gelost en was een grotendeels solo-race het resultaat. Moeizaam kwam hij tot een tijd van 4,31,10. Lennart was hier zeker niet tevreden mee en was klaar om zich te revancheren op de 4x100 meter.

En zo ging al vrij snel na de 1500m de 4x100 meter van start. Daan startte goed en wisselde erg goed op Daniël die vervolgens het stokje naar Gijs Straver mocht brengen. De wissel tussen Daniël en Gijs verliep ook best goed en de mannen lagen voor in de race toen Gijs het stokje aan Lennart overgaf. Lennart had al een tijdje geen estafette gelopen, maar zijn enthousiasme maakte een hoop goed! Het was geen uitstekende laatste wissel en Lennart beschikte ook duidelijk nog over 1500 meter benen, maar belangrijker was dat het stokje met drie geldige wissels de finish bereikte in 46,12s. De punten waren weer binnen.

En zo gingen de mannen weer tevreden op huis aan. In de auto werd nog even geluisterd naar het commentaar op de laatste etappe van de Giro en op de baan werd uiteraard genoten van pizza en bier. Ook fijn was dat de pizzakoerier het weer eens verknald had en dat de jongens daardoor in eerste instantie alleen maar pizza’s met konijnenvoer voorgeschoteld kregen. Gelukkig maakten ze het goed door extra pizza’s te bezorgen. Tijdens de verkiezing van de man van de dag bokaal bleek dat er twee “stromingen” van kiezers waren: die voor een uitzonderlijke prestatie of die voor teaminzet. Laten we eerlijk zijn: er was namelijk maar één echt uitzonderlijke prestatie neergezet en dat was die van Sam. Echter waren Daniël en Daan de gehele dag in de weer geweest voor de ploeg en hadden ook zij keurige prestaties neergezet. De “teaminzet-stemmers” verspreidden hun stemmen net iets teveel over de twee gegadigden en zodoende ging de bokaal uiteindelijk dan ook naar Sam. Overigens geheel terecht, want hij had een keurige prestatie neergezet! De dag werd natuurlijk afgesloten met een klassiek potje tieneren.

Tot de volgende wedstrijd,

Gijs