2e competitiewedstrijd B-meisjes competitie

14 juni 2017

Leiden, 11 juni 2017 - Afgelopen zondag was alweer de tweede en daarmee laatste B-competitie voor de B meiden van Clytoneus. Met hetzelfde team als bij de eerste wedstrijd, namelijk Carlijn, Anahera, Evelijn, Nadine en Maaike, vertrok de ploeg onder begeleiding van Femke naar de baan waar het allemaal zou gebeuren. Op de parkeerplaats in Woerden bleek echter dat Anahera al om half 12 van start mocht op de 100 meter horden en daarom vertrokken we met piepende banden richting Leiden om nog op tijd te komen. Maar professioneel als Anahera is, kon ze de ietwat weinige tijd zo goed indelen dat ze precies op tijd aan de start stond. Zittend in haar startblokken zag ze de fantastische race al voor zich. Ze zat in een gunstige serie en zou zich goed moeten kunnen optrekken aan de twee snelsten, die ook nog eens naast haar in de baan zaten. Op het teken van de starter kwam Anahera omhoog en na de knal die daarna volgde vloog ze uit haar startblokken. Met een goede start kwam ze bij de eerste passen heel goed mee met de rest. Helaas kwam aan haar strakke hordenpassages een einde bij de derde horden. Door een door haar genoemde ‘Badr Hari klap’ werd ze gehinderd en blokkeerde ze net voor de horde. Erg jammer, want een goede tijde had iedereen haar wel gegund. Helaas kon er bij de scheidsrechter niks meer aan gedaan worden aangezien er geen beelden van waren.

Na deze vervelende race begonnen in één keer drie van de vijf atleten aan hun onderdeel. Evelijn mocht kogeltjes wegstoten, Nadine en Maaike begonnen allebei aan een springonderdeel. Nadine in de hoogte en Maaike probeerde zo ver mogelijk in de zandbak te landen.

Evelijns doel was om over de 10 meter te stoten, wat realistisch was nadat de kogel van de vorige wedstrijd er drie centimeter vandaan zat. Ze begon haar vier pogingen met mooie afstanden, maar tevreden was ze nog niet echt. Gelukkig kwam de specialist in het kogelstoten, Femke, haar coachen en uiteindelijk belandde de kogel op een afstand van 9,65 meter in de bak. Nu het kogelstoten klaar was kon Evelijn de schaduw weer opzoeken, maar was het hoog- en verspringen nog druk aan de gang. Nadine kwam telkens met hele nette sprongen over de lat heen en bij de 1,45 werd het spannend. Bij de eerste twee pogingen tikte ze hem eraf, dus alles kwam aan op haar laatste sprong. Met een keer diep inademen zette ze haar aanloop in en sprong over de lat heen. Toen ze met een brede glimlach op de mat lag, viel hij er plotseling toch af en teleurgesteld strandde ze op een 1 meter 40. Al vindt Nadine het misschien niet zo’n nette prestatie, het team is toch heel trots op haar aangezien niemand het haar nadoet. Ook Nadine zocht een plekje in de schaduw op, maar het verspringen was nog steeds in een laag tempo bezig. Maaike’s eerste poging was al iets verder dan haar verste sprong eerder dit weekend, maar ze hoopte natuurlijk op iets beters. De sprongen daarna bleven lekker in de buurt van haar 4,69 en uiteindelijk liet haar laatste poging een afdruk achter op de 4,70 meter, lekker constant dus. Iets ontevreden zocht zij nu ook een plekje in de schaduw op, wetende dat ze anders de kleur van haar haar en de baan zou krijgen.

Toen was het tijd voor de altijd spannende 1500 meter. Nadine had de taak op zich genomen om een mooie race te gaan lopen. Vlak voor de start twijfelde ze nog aan haar richttijd, maar ze zette haar twijfels al gauw om in revanche op haar vorige 1500. Vorig jaar liep zij deze afstand namelijk met een erge blessure, waardoor ze met een tijd finishte waar ze niet al te blij mee was. Dit jaar hoopte ze rond de 5,30 minuten over de finish te komen en met dat in het vooruitzicht begon ze haar race. Al in de eerste paar meters pakte ze de leiding en zette ze een lekker tempo in. Iedereen keek met ingehouden adem toe hoe Nadine steeds meer afstand van de groep nam. Op het moment dat ze nog maar 800 meter te gaan had, versnelde ze onbewust en liep ze nog verder van de rest af. Nadine dook uiteindelijk heel erg knap onder haar richttijd, want met een tijd van 5:27,88 kwam ze over de streep. Met die tijd in de pocket kon ze haar spieren laten rusten, want later die dag moest ze nog een 4X100 lopen.

Wederom stond onze werpster Evelijn op een tweede werponderdeel, namelijk het discuswerpen. Terwijl ze in de ring stond keek ze nog één keer naar het 20 meter bordje. Daar voorbij moest en zal de discus komen. Helaas ging het niet helemaal zoals gepland ,want ze deed, zoals ze zelf vertelde, alles met haar schouders in plaats van iets met haar benen te doen en zo belandde de discus net over de 20 meter. Ze was hier niet erg tevreden mee en daarom richtte ze nu alle aandacht op haar 400 meter die ze nog moest lopen. Naast Nadine wilde ook Anahera revanche nemen vandaag. Bij de eerste B-competitie kwam haar speer niet op de gewilde afstand en vandaag zou ze hem graag iets verder willen krijgen. Dat lukte al gelijk in haar eerste poging. Doel behaald, dus tevreden zou je denken, maar zo zitten de B meiden van Clytoneus niet in elkaar en dus probeerde ze in haar laatste pogingen er alles uit te halen. Jammer genoeg kwam de speer niet verder.

Nu hoor ik u denken: ’waar blijft de vijfde atleet van dit topteam?’ Ja ja, die kwam nu eindelijk ook in actie. Carlijn mocht namelijk samen met Maaike de 100 meter sprint af gaan leggen. Het probleem was alleen dat Carlijn niet echt van warm weer houdt, zeker niet als ze moet sporten, en mocht het nou net die dag 28 graden zijn! Ze raapte toch nog alle moed bij elkaar en begon aan het inlopen. Naast het warme weer was er nog iets wat haar niet helemaal beviel, namelijk de serie-indeling. Ze zat namelijk in de snelste serie en zou niet goed mee kunnen komen. Gelukkig hadden haar teamgenoten er wel alle vertrouwen in en zo stond ze toch nog met een goed gevoel aan de start. Maar voordat Carlijn van start mocht, probeerde Maaike nog een nette tijd neer te zetten. Een moeizame start zorgde voor een achterstand in de eerste 20 meters. Je ziet wel weer dat Maaike het moet hebben van de laatste meters, want uiteindelijk pakte ze de winst in haar serie met een nieuw pr van 13.28 sec. Ook Carlijn had een ietwat moeizame start, maar ging tegen haar verwachting in heel lekker mee met de rest. Toch een goede serie voor Carlijn, want ook zij kwam met een pr over de streep; 13.15 sec.

De positieve vibes waren dus duidelijk terug bij het team en nu kon iedereen weer even genieten van hun verdiende schaduw. Na een uurtje kon Evelijn weer aan de bak. Dit keer niet aan een werponderdeel, maar aan de eerder genoemde 400 meter. De Clytoneus-dames waren verspreid over de hele baan gaan staan om Evelijn zo goed mogelijk aan te moedigen. Dat werkte zo te zien, want zelf noemde ze dit een hele lekkere race. Ze vond het vooral leuk door de tegenstand die ze dit keer in haar serie had. In eerdere races liep ze voornamelijk alleen en nu kon ze eindelijk een beetje optrekken aan de andere atleten. Wel merkte ze dat ze op het laatste rechte stuk nog te veel energie over had en dus perste ze er nog een eindsprint uit. Met een prima tijd van 1:08,22 finishte ze uiteindelijk als vijfde in haar serie.

Eindelijk was er nog maar één onderdeel te gaan: de veel belovende estafette! Iedereen voelde een snelle sprint wel zitten en ook Nadine kon zelfs na haar 1500 meter nog knallen. Met dezelfde opstelling als bij de race van het clubrecord gingen de dames bij hun wisselpunten staan. Tape, check, pasjes check, wisselpuntcommissaris… Die misten we inderdaad nog. Terwijl alle eerste loopsters van de eerste serie al bij hun startblokken stonden, hadden zowel, de tweede, derde als vierde loopsters nog geen enkel idee van hun baan en serie. Na wat heen en weer geschreeuw over de baan lukte het de organiserende club toch nog de serie-indelingen naar alle wisselpunten te brengen en zo wist Clytoneus uiteindelijk dat ze in de tweede serie baan vier mocht starten. Aangezien grote concurrent U-track in de eerste serie zat, wisten de meiden van Clytoneus dat ze hun serie zouden moeten kunnen winnen. Met die verwachting zette iedereen uiteindelijk hun pasjes uit. Opnieuw had onze eerste loopster Anahera een goede start en zo kwam ze heel goed mee met de andere teams. Op het moment dat Anahera bij Carlijns wisselvak aankwam, merkte ze alleen dat een andere club ons woord ‘stick’ had overgenomen. Met een goed reactievermogen zwaaide Carlijn haar hand naar achter terwijl Anahera nog te ver van haar af zat om het stokje over te geven. Gelukkig was de wissel verder prima en dus knalde Carlijn met het stokje in haar hand weg naar onze derde loopster Nadine. Clytoneus lag op dit moment tweede, vlak achter Ilion. Met een prima wissel snelde Nadine richting Maaike en zorgde er zelfs voor dat Clytoneus niet langer tweede lag. Bij de wissel van Maaike ging het alleen bijna fout. Nadine had het wisselvak niet helemaal goed ingeschat en dus riep ze uit volle borst dat ze moest stoppen. Gelukkig zaten ze gewoon nog netjes in het wisselvak en dus kon Maaike proberen Ilion nog voor te blijven. Vanaf hier werd het spannend, want Maaike wist namelijk dat Ilion en Clytoneus op hetzelfde moment hadden gewisseld. Ook wist ze dat de laatste loopster van Ilion een snelle sprintster was en dus voelde ze de Ilionees al in haar nek hijgen.

Gelukkig zette Maaike alles op alles om op kop te blijven lopen en zo kwam het Clytoneus-team als eerste uit hun serie met een tijd van 51.11 sec. over de finish. Helemaal geen slechte tijd dus, maar dat moest alleen nog even binnenkomen bij de meiden.

Ondanks een wat moeizame start van de dag is iedereen uiteindelijk toch tevreden weer de auto ingestapt. Met deze laatste wedstrijd van het seizoen zijn de B-meiden uiteindelijk knap 32e van de 94 geworden! Deze mooie plek hebben we natuurlijk niet alleen te danken aan de atleten zelf, maar ook aan de ploegleiders natuurlijk! Femke en Mirjam bedankt! (en thanks mam (Ineke) voor het jureren natuurlijk!)

Maaike Heida