2e competitiewedstrijd damescompetitie 2e divisie

6 juni 2017

Naaldwijk, zondag 28 mei 2017 - Ingesmeerd en wel stapte de damesploeg zondag 28 mei in de auto, waarin ook een aantal heren zaten omdat zij het vervoer zo goed geregeld hadden, om te vertrekken naar Naaldwijk voor de 2e damescompetitie. Bij aankomst op de baan begonnen direct een aantal dames met inlopen want zij mochten meteen van start. Een van hen was Nienke Heida die hoogspringen voor haar rekening nam. Ze sprong soepel over de 1.50 en dit beloofde veel goeds voor de 1.55. Helaas zat dat er niet in, maar met de 1.50 was ze zeker tevreden. Dit betekende een evenaring van haar PR en dezelfde hoogte als vorige wedstrijd dus lekker steady!

Even later mocht Nienke weer springen maar dan over hekjes 400m lang. Bij de 400m horden is het altijd kijken of er een slachtoffer gevonden kan worden. Deze keer was Nienke de ‘gelukkige’. Deze bikkel heeft dit serieus opgepakt en tijdens een trackmeeting in Utrecht ook gewoon even een 400m horden gedaan. Met gemengde gevoelens stond Nienke aan de start; gebrand om haar tijd te verbeteren maar ook met spanning. De hordenpassages waren niet optimaal, de stukken tussen de horden waren goed en dit zorgde voor een tijd van 1:09,26. Een verbetering van haar tijd in Utrecht en een vierde plek in het veld. Nienke, we zijn trots op je!

Nadine de Vries mocht die dag ook meteen aan de bak op de 800m. Nadine is op dit moment in topvorm en liep vorige week tijdens de B-competitie 2:28,95. Dit PR bleef een week staan, want in Naaldwijk verpulvert ze deze tijd met ruim 2 seconde naar 2:26,08! Naast hardlopen kan Nadine ook verspringen (al gelooft ze daar zelf nog niet zo in). Met de tekst: ’Als ik over de 4.50 meter spring ben ik tevreden’, begon ze haar wedstrijd. In de derde poging sprong ze naar 4.58 meter. Je zou denken doel behaalt, dus tevreden maar zo zit Nadine niet in elkaar.

Er waren maar liefst drie springonderdelen die dag. Cecilia Balzar vertegenwoordigde Clytoneus bij het polsstokhoogspringen. Speciaal voor de seniorencompetitie is Cecilia twee jaar geleden begonnen met polsstok en ze heeft de smaak te pakken gekregen. Gecoacht door zusjes Heida, de twee andere polsstoksters van de vereniging (wat een luxe), sprong Cecilia een PR van 2.40. Toch zal ook dit PR niet lang blijven staan, de 2.50 zat er zeker in en Cecilia is gebrand om dat dit seizoen nog te gaan springen.

Iemand die ook speciaal voor de seniorencompetitie is gaan trainen op een onderdeel is Femke Corbière. Dit was nodig omdat de speerwerpster van de damesploeg, Imogen Beard, op examenreis was naar Malta. Hé, denkt de oplettende lezer, zat zij de vorige competitiewedstrijd niet in Portugal? Klopt sommige mensen.. :). Toch had Imogen Beard haar steentje bijgedragen door Femke in de weken voor de wedstrijd te voorzien van wat speerwerptechniek. Tijdens de wedstrijd werd Femke gecoacht door de andere speerwerper van de familie Beard, namelijk Sam. Je zou toch denken dat kan bijna niet misgaan, nou toch bijna wel. Drie keer landde de speer niet op zijn punt (bij twee worpen kon daarover gediscussieerd worden) en hierdoor moest alles in de laatste poging gebeuren. Qua afstand en technisch gezien was dit de minste worp. Niet geheel onbelangrijk landde de speer wel geldig op 22.21 meter. Lichtelijk teleurgesteld maar blij met de punten verliet Femke de speerwerpaanloop.

Bij kogel liep de wedstrijd ook niet zo soepel. In de laatste poging probeerde Femke haar afstand nog te verbeteren. Maar een stoot, die uit pure frustratie bestond en met geen greintje techniek, helpt dan niet. Haar eerste poging 10.69 meter bleek uiteindelijk de beste.

Naast de technische onderdelen werd nog flink wat gelopen. Mariska Bitter en Anahera Tahapary namen het in een onderlinge strijd tegen elkaar op bij de 100m. Anahera was beter weg uit het startblok dan Mariska. Maar waar Anahera op het laatste stuk niet kon doorzetten versnelde Mariska. Het verschil was met het blote oog niet te zien. De tijd vertelde ons dat Anahera voor de punten zorgde met 13.61 seconde. Mariska noteerde 13.86 seconde en was hier tevreden mee.

Naast de 400 meter horden hadden we ook de 400 meter vlak. Evelijn van Hilten won hier met overmacht haar serie. Ze liep een sterke en stabiele race en zette de klok stil op 1:06.34: een PR!

Twee dames die erg veel geduld moesten hebben deze dag waren Carlijn Helder en Miranda van den Bergh. Zij mochten pas aan het einde van de dag in actie komen. Allereerst was Carlijn aan de beurt op de 200m. Carlijn is dit seizoen een stabiele factor in het team, ze levert af wat wij van haar vragen namelijk hard lopen. Bij de B-junioren en seniorencompetitie zit ze telkens dicht bij haar PR. Ook deze wedstrijd zat ze er niet ver van af met 27.22 seconde. Hopelijk wordt al haar inzet in de laatste wedstrijd beloond met een PR.

Vlak voor de 4x100 liep Miranda de 3000 meter. Na flink wat kilometers op de weg te hebben gemaakt voor de ROPA run was de baan toch even wennen. Het was een zware race en de 14:10,16 was iets langzamer dan ze zelf had ingeschat maar niettemin waren we blij met de punten.

De dag werd afgesloten met een 4x100 meter. Het duurde lang voor dat Anahera eindelijk het blok in mocht en ze was er als een speer weer uit. De wissel op Carlijn ging net goed en zo kon Carlijn haar snelle benen inzetten om het stokje bij Nadine te leveren. Ook deze wissel verdiende niet de schoonheidsprijs maar het stokje ging binnen het vak over. Helaas ging het bij de wissel tussen Nadine en Mariska fout. Nadine zag dat ze het niet ging redden en riep stop, Mariska zag de haak van het wisselvak naderen en remde. Het is onduidelijk wat er toen gebeurde maar allebei de knieën van Mariska schoten op slot en met veel pijn viel ze op de grond. Omdat Mariska erg veel pijn had en niet meer kon staan is Miranda met haar naar de SEH gereden.

Met een naar gevoel verliet de damesploeg de baan om in Woerden de dag af te sluiten met pizza en heerlijk zelfgemaakte tiramisu en cheese cake. Tijdens het eten liet Mariska weten dat ze in beide knieën de banden heeft verrekt. De latere diagnose volgt omdat dit vanwege zwelling niet mogelijk was. Gelukkig kon ze ook alweer een beetje lachen. Mariska heel veel beterschap en sterkte!

Door de nul punten op de estafette is de damesseniorenploeg iets gezakt op de landelijke lijst maar nog niet in gevaar voor degradatie. De derd wedstrijd gaat de ploeg er alles aan doen om uit de gevarenzone te blijven. Ik wil juryleden Ineke de Haan en Maaike Heida bedanken voor het jureren. Iedereen bedankt voor het rijden. Fotografen, Mirjam van den Bremen en Igo Corbière bedankt voor de mooie foto’s.

Femke Corbière