Valerie van Keulen wint crossfinale!

19 maart 2018

Vanaf zeven uur ’s ochtends tot kwart voor drie had ik kriebel in mijn buik en niet zo’n beetje ook! En papa ging de hele tijd over de crossfinale praten om mij te plagen. Toen kreeg ik alleen maar ergere kriebel!

Toen we uit de auto stapten, voelde ik al dat het koud was. En bij de start, toen ik al mijn jassen en vesten uit had en nog stil stond, had ik het al helemaal koud.

Het startschot ging! Ik was snel weg samen met Guusje en nog een meisje. En toen ik eenmaal in het bos was, had ik het niet meer zo koud. En toen liep ik ook voorop. Achteraf hoorde ik dat Guusje daar ergens was gevallen. Best hard, maar ze stond weer op en heeft de cross helemaal uitgelopen. Ik probeerde een heel groot gat te maken en toen ik uit het bos kwam, kwam er een hele harde windvlaag waardoor ik het heel erg koud kreeg. Ik zag ook dat een meisje mij aan het inhalen was, dus ging ik nog een tikje harder lopen. Ze kwam wel heel dichtbij, maar ik keek niet om en gelukkig had ik toch nog gewonnen.

Eenmaal over de finish leek het net alsof mijn vingers en mijn tenen waren bevroren. Ik had er helemaal geen gevoel meer in.

Ik hoefde niet zo lang te wachten op de prijsuitreiking. Toen ik de beker in mijn handen kreeg, was ik helemaal verbaasd want het is de grootste beker die ik in mijn hele leven heb gekregen! Na de prijsuitreiking wou ik meteen naar huis. Omdat ik zo moe was en omdat ik het heel koud had.

Dus ik heb niet bij de andere kinderen van de club gekeken, maar ik hoorde van Sven dat hij met een spike op zijn hak was getrapt en toch de wedstrijd had uitgelopen.

Toen ik thuiskwam, ging ik lekker in bad met mijn zusje Flore om warm te worden. En we hebben er een heel waterballet van gemaakt!

Groetjes, Valerie