1e seniorencompetitie van de 2e divisie

29 april 2018

Zondag 22 april begon het competitieseizoen weer voor de senioren. Zowel de mannen als vrouwen realiseerden vorig seizoen handhaving in de 2e divisie; dus mochten ze gezellig samen naar Gouda. De vrouwenploeg streek met negen atleten, coach & fotograaf Mirjam van den Bremen, supporters en trouw jurylid Sandra Kouwenberg neer op de zonnige baan. Het team bestond uit de vertrouwde atleten met een aanvulling van B-junior Maaike Heida. Zij mocht bij haar eerste seniorenwedstrijd meteen flink aan de bak op de 100m horden, 200m en de Zweedse estafette.

De dag begon met 100m horden, die naast Maaike ook werd gelopen door Anahera Tahapary. Beide dames waren erg zenuwachtig en zaten met angst in de startblokken. De angst werd vervangen door opluchting toen ze beide heelhuids de finishlijn bereikten. Anahera finishte in een tijd van 18.43s en Maaike een fractie eerder met 17.55s. Hierdoor behaalde Maaike een zevende plaats en de eerste punten van de dag waren binnen.

Tijdens de hordenrace begon het kogelstoten met Evelijn van Hilten, ook Evelijn is nog een B-junior en moest voor deze wedstrijd haar 3 kg kogel tijdelijk inruilen voor een 4 kg kogel. Dit gebeurde vorige week al bij de A-competitie waar ze 8.69m noteerde. Met de mindset om deze afstand te verbeteren stapte ze in de ring. Helaas voor Evelijn viel het enige buitje van die dag precies op haar hoofd tijdens het kogelstoten. Het was werken voor haar in de ring en ze kwam tot 8.08m. Zelf vond ze deze afstand tegenvallen en had er meer van verwacht en gehoopt. Geduld Evelijn, dit komt eraan!

En of ze nog niet genoeg uitdagingen had die dag liep ze ook nog even een 400m samen met Nienke Heida. Beide hadden een zware race en er werd hard gevochten tegen de vrouw met de hamer. Evelijn liep 1;14.74 en Nienke sleepte de punten binnen in een tijd van 1;03,26. Vorig jaar sloot Nienke het seizoen af met een tijd onder de legendarisch grens van 60s en ze had gehoopt dichterbij deze tijd in de buurt te zitten. Mogelijk zat dat er vandaag niet in doordat ze voor de 400m haar PR evenaarde op hoog met 1.50m en héél dichtbij de 1.55m zat. Let op: die 1.55 gaat er komen dit seizoen!

Naast het hoogspringen werd er ook ver gesprongen met een hink, een stap en een sprong. Clytoneus had de luxe dat dit onderdeel werd vertegenwoordigd door twee atletes genaamd Imogen Beard en Anahera Tahapary. Imogen beet het spits af in de eerste groep met als doel over 10m. Helaas zaten wat zware trainingsbenen in de weg en landde ze in de zandbak op 9.91m. Anahera had vorige week al even van het onderdeel mogen proeven in de A-competitie en sprong toen 8.63m. Deze afstand verbeterde ze ruimschoots, het had nog ruimschootser kunnen zijn als een vervelend jurylid het lintje niet zo strak spande want haar beste afstand was net geen 9 meter (8.98m).

Terwijl de technische onderdelen in volle gang waren was het op de rondbaan ook een drukke boel. Eerst liep Nadine de Vries een 800m in een tijd van 2;34.67. De tijd viel wat tegen maar dit gold voor het gehele veld die allemaal langzamer liepen dan de opgegeven tijd; niettemin veroverde ze mooi een 10e plek.

Op het sprintnummer was het damesteam ook goed vertegenwoordigd met de maximaal toegestane bezetting. Anahera mocht nogmaals een 100m lopen, maar dit keer zonder hekjes wat haar veel beter beviel in een tijd van 14.22s. Carlijn Helder deed zowel de 100m als de 200m. Bij de 100m liet ze al zien goed in het veld mee te komen en klokte 13.22s, net iets boven haar PR van 13.15s. In de 200m serie kwam ze haar clubgenote en trainingsgenoot Maaike tegen in de baan naast haar. Beide dames begonnen met een sterke start uit het blok en hadden een mooie strijd toen ze de bocht uitkwamen. Carlijn had in de laatste paar meters net even wat meer over dan Maaike waardoor ze als nummers twee en drie over de streep kwamen. Maaike in 27.58s en Carlijn in 27.23s. Dit betekende voor Carlijn dat ze op beide afstanden als zesde in het klassement eindigde.

Terwijl iedereen langzaam zijn sportschoenen had omgewisseld voor slippers moest Femke Corbière nog aan de bak in de tweede groep van het kogelstoten. Ze begon haar serie zeer matig maar verbeterde zich per stoot en eindigde met 11.17m. Blijkbaar had ze gedurende de dag een zonnesteek opgelopen en sprong enthousiast de ring uit in de veronderstelling een PR te hebben gestoten. ’s Avonds kwam ze er achter dat haar PR niet 11.01m was maar 12.01m. Oeps iets met een blonde haarkleur.

Na het kogelstoten mocht ze direct oversteken naar de andere kant van de baan voor het discuswerpen. Op dit onderdeel had Imogen al een zeer mooie afstand neergezet van 33m precies. En dit terwijl de discustraining van donderdag verreweg van perfect ging en ze tijdens de wedstrijd uit stand wierp. Dit kan dus nog veel verder! Met de opdracht om Imogen te verslaan betrad Femke de discuskooi. Irritant genoeg waren de aanwijzingen die haar broertje en trainsters Mirjam van den Bremen onafhankelijk van elkaar gaven precies hetzelfde (dus zal er wel wat inzitten). Femke wierp steady maar de uitschieter bleef uit die ze nodig had om Imogen te verslaan. Imogen won dus toch verrassend de battle en werd hiermee zelfs tweede bij discus. Niet slecht voor een speerwerper ;).

Miranda van den Berg moest heel lang geduld hebben voordat ze eindelijk aan de bak mocht. Zij sloot de individuele nummers af met de 3000m. Hij was zwaar, heel zwaar maar het team is erg blij met de punten die zij binnenhaalde in een tijd van 13;36.75.

Het chronoloog werd afgesloten met een estafette, de Zweedse estafette wel te verstaan. Nadine begon met de 400m en liet zien hiermee ook zeer goed uit de voeten te kunnen. Vervolgens werd het stokje overgedragen naar Nienke die een 300m lange sprint trok naar haar zusje Maaike. Maaike had vermoeide benen van het eerdere loopwerk, maar hier was niets van te zien. Als laatste mocht Carlijn nog 100m knallen en dit deed ze. In een tijd van 2;32.94 was het stokje weer bij de finish waarmee de estafette ploeg keurig achtste van de twaalf teams werd.

Traditioneel werd de dag weer afgesloten op het dakterras van Clytoneus met heerlijke zelf gemaakte hapjes die uit de mond werden gekeken door de hongerige mannenploeg doordat de pizza’s op zich lieten wachten en er zoals altijd te weinig pizza’s werden geleverd. De dag werd bij de laatste zonnestralen geëvalueerd. Conclusie: de damesploeg heeft prima gepresteerd, geen uitschieters omhoog of naar beneden. De B-junioren, die een groot deel van het team uitmaken, hebben laten zien goed mee te kunnen komen in de hogere leeftijdscategorie en hebben veel belangrijke punten binnengehaald. Hiermee staat de ploeg steady landelijk 20e.

Op naar 26 mei!

Femke Corbière