Verslag 1e mannencompetitie 2e divisie

14 mei 2018

Verslag 1e mannencompetitie 2018

Het is zondagochtend 22 april, 9.30 uur, en de helden van het mannenteam van AV Clytoneus verzamelen onder genot van een zonnetje op het parkeerterrein. Men zou zelfs kunnen spreken van uitslapen daar waar de mannen slechts naar Gouda hoeven te rijden om hun atletiekkunsten te vertonen en zodoende wat later kunnen verzamelen dan normaliter het geval is. Maar dan nog krijgt Sam Beard het voor elkaar om te laat te komen. Een hele prestatie eigenlijk als je erover nadenkt. En in ieder geval noemenswaardiger dan de kinderafstand die hij later op de dag zou neerzetten bij het verspringen (5.22 meter). Volgende keer op tijd komen en jezelf revancheren bij het speerwerpen, Sam?

Zo, de kop is eraf. Verder kwamen alle mannen namelijk op tijd en daarnaast tot op het bot bewapend met spiermassa die vandaag in actie zou komen. Dit is immers waar we vanaf vorig jaar juli al naartoe aan het werken zijn. Uren training op de rondbaan in Woerden, trainingsstages in het buitenland, kotstrainingen in het bos en krachttrainingen waarbij de eiwitpoeder in het rondvloog brachten ons weer naar dit moment. Of was het nou gewoon een beetje aanklooien gedurende het jaar, lekker hijsen in de kroeg en zorgen dat we nu op het juiste moment enigszins pieken? Welkom in de tweede divisie! Waar gemiddelde prestaties ons leiden naar topdagen. En zo geschiedde.

Daan Jansen had de eer om de spits af te bijten en deed dit met een keurige 16,20s op de 110mh. Dit betekende een nieuw PR voor hem, waar hij zeker tevreden mee mag zijn. Later op de dag zorgde hij ook nog eens dat we in ieder geval wat punten kregen bij het verspringen door 5,77 meter te springen. Volgende keer natuurlijk wel over die zes meter Daan!

Tegelijkertijd was iedereens favoriete ginger aan het kogelslingeren. Ondanks het feit dat Laurens Corbière een studentenjaar verder was, en ons hiermee waarschijnlijk links- of rechtsom weer een klap belastinggeld heeft gekost, wierp hij erg sterk. Alhoewel praatjes zat, denk ik dat hij zichzelf stiekem ook wel verbaasde toen hij wederom een clubrecord wierp: 32,82m was het resultaat. Later op de dag mocht hij ook nog aantreden bij het kogelstoten waar hij 11,27m neerzette. Hij werd hierbij vergezeld door Jochem de Kruijf, een van de debutanten van deze dag, die hier 8,74m stootte met de veel te zware kogel. Belangrijker was dat hij zijn debutantenopdracht zeer goed vervulde. Zo konden de mannen tijdens de wedstrijd vast een geprinte (in kleur; oog voor detail) menukaart van de Domino’s doornemen en stond het bier voor na de wedstrijd vast koud. Heerlijk!

Daar waar bier en pizza een essentieel onderdeel is van de dag was deze verantwoordelijkheid gedeeld tussen Jochem en Hugo van der Ploeg. Immers hadden we deze wedstrijd de luxe positie van vier debutanten. Uiteraard kan er alleen gedebuteerd worden door een onderdeel te doen (of te jureren). Hugo deed dit door de 400 meter te lopen. Zonder een echt strijdplan noch een bak aan ervaring ging hij vol frisse moed van start en liep hij een heel behoorlijke race. Met 54,63s liet hij een mooie tijd noteren. Gijs Straver mocht uiteindelijk het puntenaantal op dit onderdeel nog wat verhogen door 53,05s te lopen. Een niet noemenswaardige race, een slechte start, een slechte techniek en geen moment controle tijdens de wedstrijd. Vechten was wat het was voor hem en daarmee is alles gezegd; volgende keer beter.

Uiteraard werden ook nog kortere sprintnummers afgelegd. Daniël Versteeg en debutant Jorn van der Maat namen beiden de 100 meter en 200 meter voor hun rekening. Alhoewel Jorn tot twee keer toe Daniël voor zich moest dulden qua tijd, mag hij blij zijn met zijn 11,73s op de 100 meter en 23,58s op de 200 meter. Daniël startte slecht op de 100 meter en zag het hele veld voor hem uit versnellen. Ondanks dit niet echt lekkere begin van de race wist hij focus te houden en zich terug te knokken in de wedstrijd. De klok bleef uiteindelijk voor hem staan op 11,52s. Op de 200 meter noteerde hij later op de dag nog 23,22s. Ook zouden beide heren later op de dag nog deelnemen aan de Zweedse estafette. Voor Jorn zaten overigens sowieso nog niet alle verplichtingen erop daar waar ook hij nog zijn debutantenopdracht moest vervullen.

En dat mocht hij samen doen met Mike van der Hoek. Mike was last-minute ingeschakeld voor het hoogspringen en liet zien dat dit een terechte keuze was. Alhoewel zelf niet helemaal tevreden omdat hij geen 1,80m sprong, was zijn poging over 1,75m van groot belang voor het puntentotaal van de ploeg. Daarnaast had hij de debutantenopdracht om samen met Jorn een (bij voorkeur knappe) vrouw bij een andere ploeg te regelen om minimaal 100 meter hand in hand tussen hen in te lopen. Alhoewel gemist door ondergetekende heb ik uit meerdere bronnen vernomen dat de opdracht juist is uitgevoerd. Ik moet hier wel bij vermelden dat Kenneth nog altijd deze ranglijst aanvoert daar waar hij ook nog de telefoonnummers van zijn fotosessiechicks had geregeld. Ook Jochem liet nogmaals van zich horen bij het hoogspringen en sprong 1,65m.

Het letterlijke hoogtepunt van de dag werd behaald bij het polsstokhoogspringen door Noobar Vartan. Hij maakte het weliswaar spannend door maar net op tijd te komen, maar kwam vervolgens goed in zijn wedstrijd. Een steady resultaat van 3,50m was het gevolg en hiermee bezorgde hij de ploeg ook een mooi puntenaantal. Het echte hoogtepunt (het moment dat later de man van de dag bokaal zou opleveren) werd bereikt bij de 800 meter. Hier zouden namelijk twee junioren strijden om de barrière van twee minuten te doorbreken. Helaas slaagden beiden hier niet in. Jelle Timmerman begon goed aan zijn wedstrijd, maar was uiteindelijk helaas niet bij machte om nog mee te kunnen doen in de eindstrijd. Met een tijd van 2,02,44 liet hij wel zien goed op weg te zijn naar de twee minuten grens. Marc Roes had de pech dat hij in een wat langzamere serie was ingedeeld. Maar echt klagen mag je nu niet meer Marc, wellicht heeft dit je wel de bokaal opgeleverd. Alhoewel de serie in de eerste ronde al te traag ging voor een tijd onder de twee minuten gaf het namelijk Marc wel de kans tactisch erg sterk te lopen. Hij wachtte 500 meter lang af en knalde vervolgens volle bak over het veld heen. Deze voorsprong gaf hij niet meer uithanden tot aan de finish. Een race volgens het boekje en hetgeen hem later op de dag de man van de dag bokaal zou opleveren. Die toptijd komt eraan Marc.

Gedurende de hele dag was het afwisselend bewolkt, maar gelukkig trok het tegen twee uur weer compleet open met warme temperaturen tot gevolg. Hetgeen Michel Mooij en Tim Valentijn uiteraard de hele dag al naar uitkeken. Beide heren mochten namelijk een 5000 meter lopen. Mochten, een ongelukkige woordkeuze zou later blijken. Michel nam dit namelijk erg letterlijk en besloot het na 3000 meter mooi(j) te vinden. Hij liet nog even weten aan de supporters dat zij tegen Tim moesten zeggen dat hij in ieder geval moest uitlopen om er vervolgens zelf mee te stoppen voor vandaag. Tim had het evenals Michel ook niet bepaald makkelijk, maar hield toch tot het eind stand. Dit ondanks gemene opmerkingen van Laurens dat hij niet begreep dat Tim door de Hardloopwinkel gesponsord wordt, maar dat dit beter de loopwinkel had kunnen zijn. De gemiddelde lezer zou overigens van mening zijn dat Colgate of Parodontax nog meer voor de hand had gelegen. Met 17,49,63 liet hij een mooie doorkomstijd voor een 10km noteren. Maar in ieder geval voldeed hij aan zijn plicht.

En zo restte ons nog maar één onderdeel: de Zweedse estafette. Daar waar het oude lichaam van Gijs het niet nogmaals aankon om de blokken in te gaan, mocht Daniël de race inluidden. Dit deed hij erg sterk, waardoor het stokje in gedeeld tweede positie bij Gijs terechtkwam. De bierbuik van Gijs won het uiteindelijk niet van de spierballen van de man in de binnenbaan en zodoende was hij genoodzaakt de achtervolging te kiezen. Bij achtervolgen is het helaas gebleven en zo ging het stokje door naar Daan die, na een snoeiharde 200 meter, het stokje mocht doorgeven aan Jorn. 100 meter later zat de race erop en met gemiddeld goede wissels werd een keurige tijd neergezet van 2:03,76.

En zo gingen de mannen uiteindelijk tevreden weer richting de baan in Woerden. Hier werd (nog altijd onbetaald, goed bezig Domino’s) pizza gegeten, bier gedronken en uiteraard getienerd. Ook hier liet Hugo van der Ploeg zien een aanwinst voor de ploeg te zijn daar waar hij het heerlijk bleek te vinden om op de billetjes geschoten te worden. Ieder z’n ding zullen we maar denken Hugo. O, en voor degenen die er nog echt mee bezig zijn: we zijn 21ste landelijk geworden; een mooie uitgangspositie om ook volgend jaar weer met gemiddelde prestaties ons een dag lang te vermaken.

Gijs Straver